Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 10

HET VERHAAL VAN LAMENTOR EN BELISA

Perceval-Gawain-Jousting‘Van een edele en beroemde ridder wordt verteld, dat hij in vervlogen tijden uit buitenlandse koninkrijken hiernaartoe is gekomen. Hij ging niet ver van de plek aan wal, waar deze kleine rivier in de zee uitmondt. Behalve zijn rijkdommen herbergde het grote schip ook twee vrouwen, zusters. Van één van hen hield hij veel en vanwege haar was hij naar dit vreemde land getrokken. Om haar heimwee naar de geboortegrond te verzachten, had hij haar jongere zuster meegenomen. Naar verluidt waren ze de dochters van een hooggeplaatste heer. Dit werd later verteld door vele over de wereld dolende ridders. Maar dat is een lang verhaal.

De ridder, die in deze contreien Lamentor werd genoemd, ging, zoals ik al zei, aan wal. Hij wist veel van het land en het volk en net zoals hij met weinigen aan boord was gekomen, wilde hij zich ook niet in een drukbevolkte streek vestigen. Hij laadde op die ochtend al zijn rijkdom van het schip en trok door dit dal naar boven. Zijn bedienden hadden al de nodige voorzieningen getroffen. De twee zusters gingen in rijke draagstoelen, die Lamentor had meegenomen omdat de oudste al hoogst zwanger was. Het was een prachtige ochtend en het land hier was heel geschikt om haar tevreden te stellen. Het was april, de bomen stonden al in bloei en de vogels, die tot dan toe stil waren geweest, pakten in de bomen in het dal hun gekrakeel van het jaar ervoor weer op. Tussen de bomen kunt u nog zien hoe het dal ooit geweest is. Tegenwoordig staan er meer bomen dan vroeger. Lamentors vrouw en haar zuster vonden in allerlei dingen troost, want in zijn ridderlijkheid stelde Lamentor alles in het werk, dat beide op een of andere manier het heimwee naar hun land en de duizeligheid van de zee kwijtraakten.

Ze kwamen bij een brug, die er nu nog steeds ligt, en toen ze erover wilden gaan, verscheen in de oprit een schildknaap die zei:
‘Heer ridder, als u over deze brug wil, is het van tweeën één: ofwel u geeft toe dat de ridder die hem bewaakt, zijn hart met de beste redenen van de wereld heeft weggeschonken, of het steekspel beslist of u oversteekt.’
gevecht bij de brug‘Het is mijn plicht veel te weten,’ antwoordde Lamentor omdat hij een antwoord verschuldigd was, ‘Maar hoe kan ik weten waarom hij zijn hart verpand heeft als ik niet weet aan wie en hoe? Op dit moment maakt me dat niets uit. Hij mag voor mijn part goede redenen hebben gehad zijn hart te geven, maar ik weet zeker, dat de redenen waarom ik het mijne heb gegeven, beter waren dan die van hem of van wie dan ook. Dat is mijn vaste overtuiging en die ontslaat me van de plicht om meer te weten. Dat hij deze brug bewaakt, is voldoende. Waarom hij dat gedaan heeft, hoeft hij me niet te vertellen, al is hij nog zo van zijn gelijk overtuigd. U, goede schildknaap, zeg hem, dat hij er beter aan doet mij te laten passeren dan het steekspel te laten beslissen.’

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 11

 

(c) Ruud Ploegmakers 2017