Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 14

échecsd’amorsIedereen schrok van dit verhaal, want de ridder van de brug was mooi en had zich in het steekspel groots geweerd. Omdat hij de grote moed van de ridder in het steekspel had leren kennen, was Lamentor erg onder de indruk en sprak diep bedroefd: ‘Liefde wordt nooit vergolden met liefdeloosheid. Laat dat u een troost zijn. Vroeg of laat wordt hij gewroken.’

De schildknaap wierp zich opnieuw huilend aan de voeten van zijn meester en zei: ‘Ridder, voor de dood bestaat geen wraak!’

Lamentor hielp hem weer overeind en zei dat hij eerst moest beslissen wat hij ging doen en daarna pas mocht huilen. De schildknaap antwoordde, dat op een dagreis hiervandaan op een versterking van zijn heer diens nicht woonde. Zij was weduwe en hij had haar het vruchtgebruik van het bezit en daarmee voldoende middelen om te overleven gegeven, zolang hij zijn avonturen najoeg. Van haar zou de schildknaap toestemming krijgen om de ridder naar de laatste rustplaats van zijn voorouders te brengen. Zij gaf immers veel om hem. Lamentor zou dan één van zijn schildknapen hier moeten achterlaten om hem te bewaken.

De zon stond al hoog aan de hemel en voor hen die van de zee waren gekomen was nu de tijd van eten en rusten aangebroken. Niet ver van de brug vandaan stond een bosje waar een beek doorheen liep. Het was een mooie plek om te rusten en Lamentor gaf het bevel daar te gaan eten en zo deed hij. De schildknaap wilde ook gaan uitrusten, maar Lamentor zei hem dat hij de draagstoelen meekreeg om het lichaam te vervoeren en eventuele andere wensen zouden met plezier vervuld worden.

Dankbaar stemde de schildknaap toe en terwijl ze bezig waren alles te regelen, kwam plotseling de zuster van de ridder van de brug eraan. Ze wist dat de termijn van de opdracht waarop hij al zijn hoop had gesteld over slechts acht dagen afliep en omdat ze veel om haar broer gaf, had ze de dag tevoren besloten in volle pomp en praal naar hem toe te reizen. Liefde en verwantschap verplichtten haar om hem tot het einde toe te vergezellen en ze was er zeker van, dat hij zijn avontuur eervol zou afsluiten. Hij had immers al zo lang stand gehouden en geen enkele ridder uit deze contreien was over de brug geraakt. En juist op dit moment kwam ze aan.hemel

Copyright: Ruud Ploegmakers

Naar hoofdstuk 15

(c) Ruud Ploegmakers 2017