Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 16

opname/scan 2002Hierop riep hij de schildknaap, zodat deze haar vertelde wat zij beiden al afgesproken hadden. Zij gaf haar goedkeuring en aldus gebeurde. Ze legden de in rijke doeken gewikkelde ridder van de brug op de draagstoel en zijn zuster vroeg huilend bij hem gelegd te worden. Lamentor nam haar bij één arm en de jonkvrouw nam haar bij de andere, omdat haar zuster niet kon, en ze legden haar in de draagstoel. Lamentor wilde de gordijnen van de draagstoel sluiten als teken van grote rouw.

En op haar toelopend zei hij deze woorden: ‘Al is het moment niet erg geschikt voor beloftes, want ik weet niet wanneer ik u terugzie, van mij krijgt u de verzekering, dat u uw plichten kunt doen. Al het andere zal de schildknaap u vertellen.’ Zij gaf geen antwoord, want ze was geheel bedekt en lag uitgestrekt over het gelaat van haar broer. De schildknaap sloot de gordijnen en zo vertrokken ze.

Iedereen was van droefheid bevangen vanwege deze ongelukkige geschiedenis. Maar Lamentor vergat niet wie hij bij zich had, veegde de tranen die dit afscheid hem had veroorzaakt weg en sprak tot zijn dame en haar zuster: ‘We kunnen gaan, vrouwe, want we hebben nu niets meer van doen met andermans lijkwade.’

Hij nam hen beide bij de hand en stuurde zijn bedienden met de nodige opdrachten naar een plek, die hij eerder al had uitgekozen. Gedrieën wandelden ze langs de oever van deze rivier. Ze keken ernaar en, over andere dingen sprekend wachtten ze totdat in alle snelheid een rijke tent was opgericht. Daarna aten ze overvloedig. Ze rustten tot de draagstoelen terugkwamen en toen was het te laat om nog weg te gaan en dus bleven ze die nacht hier. Maar het lot had al beschikt, dat het voor altijd zou zijn.

hemel

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 17

(c) Ruud Ploegmakers 2017