Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 50

aucassin et nicolette-5Want grote liefde maakt dat een opgelopen letsel heel hard aankomt en dat is dan genoeg om de pijn groter te laten zijn dan de wond zelf. Van de andere kant zal die pijn in de ervaring altijd tot twijfels leiden, zodat men na verloop van tijd, vroeg of laat, al naar gelang de grootte van de smart, zal willen uitzoeken wat er nou eigenlijk precies aan de hand is geweest. Het is onmogelijk, dat wat er tussen u is gebeurd – en alleen u, vrouwe, weet dat in uw hart – Binmarder niet tot nadenken zal stemmen over de motieven van wat u nu gedaan hebt. Maar hij zal zelf tot inzicht komen. En als dat niet zo is, dan is er in de hele wereld en in de mannen geen waarheid.’

Deze woorden gaven jonkvrouw Aónia veel troost, maar geen volledige, want hadden ze haar alleen gelaten met alle tijd om in haar leed te volharden, dan zou ze, geloof ik, niet lang geleefd hebben. Maar ze was nu getrouwd en het een en ander maakte dat ze nooit alleen was en zo werd haar leed verstrooid. Langzamerhand raakte ze gewend aan het andere leven van de huishoudelijke beslommeringen en het wantrouwen of de wanhoop die ze had over Binmarder, gaven haar over het verleden een schaduw van vergeten, waarin ze alle dagen van haar leven uitgerust had kunnen leven, als er ergens op deze wereld enige zekerheid was geweest. Maar die is er niet, want alles wordt bezeten door verandering. We zullen haar voorlopig zo laten.

30se-09

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 51

(c) Ruud Ploegmakers 2017