Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 52

tristan2Toen zij binnenkwam en neerknielde om zijn hand te kussen, nam hij haar liefdevol op en kuste haar de handen. Hij zette haar naast zich neer, haar mooie handen in de zijne en begon haar met tranen in de ogen op de volgende manier toe te spreken:

‘Tot troost voor mijn pijnen, lijkt het me toe, dat uw moeder me u, mijn dochter, heeft nagelaten. Nu word ik door nieuwe smart bevangen en heb geen plek meer om die op te nemen.’ Onder het uitspreken van deze woorden liepen de tranen hem door de eerbiedwekkende baard en voor Arima was dit aanleiding voor nog meer tranen. Maar, ridder die hij was, bedwong hij ze, veegde snel zijn ogen en zei als troost, toen hij haar tranen ook zag vloeien:

‘Huil niet, meisje, want daarmee doet u uw hart pijn. Zoveel tranen zijn niet goed voor uw schoonheid, want zelfs zonder tranen zult u haar niet lang kunnen houden. Hoezeer u haar ook wilt, zij gaat het eerst. De goede tijd wacht immers op niemand. Ga naar het hof, waar alles slechts uit genoegen pleegt te bestaan, echt of geveinsd. Laat uw vader de smarten, want hij is ervoor geboren. U bent vast en zeker voor iets beters in de wieg gelegd, anders is uw schoonheid u tevergeefs gegeven. En als in de hemel iets anders beschikt is, laat mij dan, zodra ik dat merk, door de aarde bezeten worden, die al zolang zonder mij het beste deel van mij bezit. Dit smeek ik God. Ik heb aan vele dingen gedacht om u bij dit vertrek te zeggen, maar nu wil ik u, voorzover ik kan, de pijn besparen, die omdat u haar niet gezien hebt, niet voor u gemaakt is.’

hofintuin‘Ik geef u alleen dit mee: u bent een vreemdeling in dit land. Men zal acht slaan op alles wat u doet en van u wordt alles verwacht. U bent niet alleen verplicht tot goede bedoelingen, maar ook tot de mening die anderen daarover zullen hebben. Eenmaal beschuldigd, zal een jonkvrouw nooit meer verontschuldigd worden. In alles de juiste toon te treffen hangt van o zo weinig af. Op de kleine dingen wordt gelet. Grote dingen worden alleen volbracht, wanneer ze verwacht worden en bovendien worden ze maar éénmaal in een mensenleven gedaan. Hoedt u, dochter, voor de kleine dingen, want daar komen de grote uit voort en bovendien groeien op basis van het kleine veronderstellingen en verdachtmakingen, die bij beschuldigingen erger zijn dan de overtuigingen zelf. Goede naam is het beste erfdeel dat er in de wereld is. Rijkdom en goede sier, krijgt u, zoals het hoort, van de koning; goede naam alleen van u zelf. De inspanning die u daarvoor nodig hebt, is minder, maar groter is voorwaar de vrucht ervan. In alles moet u niet op uzelf, noch op de mannen, noch op iemand anders vertrouwen.’

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 53

(c) Ruud Ploegmakers 2017