Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 53

dame‘Vergeet nooit wat ik u nu zal zeggen, dochter, alleen al omdat ik het u gezegd heb: alles is verdacht en weinig is zeker voor de vrouwen. Zelfs wanneer ze deugdzaam en heilig zijn, raken de ridders soms daarom hun zinnen kwijt en handelen ze op zo’n manier, dat de vrouwen geloven dat liefde is wat in feite slechts lust is. En dit is het grootste bedrog voor u, jonkvrouwen, want of de bedoelingen nu boos of goed zijn, de daden zijn gelijk, wanneer de lust in het spel is. Want de lust noopt iedereen tot het uiterste te gaan, wat zijn bedoeling ook is. En dat de bedoelingen boos waren, ziet men pas op het allerlaatst, wanneer men het niet meer wil zien. Noodgedwongen is het zo, een onherroepelijke wet, want God heeft de kennis van de bedoelingen van de mannen slechts voor zichzelf bewaard. Mijn dochter, mijn lief, ik beveel u aan God aan en let op uzelf.’

Na deze woorden omhelsde hij haar innig. Zij nam zijn rechterhand en kuste deze, hij legde haar de handen op het hoofd, zegende haar en hielp haar overeind. Alles was al in orde gebracht en ridders wachtten haar op. Als onder dwang maar ook alsof hij het niet aan kon zien richtte hij zijn ogen naar de andere kant en bracht haar naar de deur van de kamer waar beide afscheid namen. Hij bleef en zij ging. Toen ze al uiteen waren, riep Lamentor haar opnieuw vol liefde en droeve weemoed toe:
‘Ik vergat dit,’ zei hij, ‘stuur me, vrouwe mijn dochter, steeds nieuws over u, want ik heb niemand meer van wie ik dat in deze wereld kan verwachten.’ Hierop huilden ze allebei opnieuw, maar de aanwezigheid van de ridders maakte, dat ze sneller afscheid namen dan de weeklacht die ze begonnen waren, van hen vroeg.

Lamentor bleef met zijn droefheid achter en Arima ging met de hare, die door de reis en de nieuwigheid ervan enigszins op de achtergrond zou kunnen raken, maar ze was van nature droevig, een droefheid die op zich zachtaardig en nauwelijks van eerzaamheid te onderscheiden was. Ze bezat beide kwaliteiten en die vergrootten haar schoonheid. Iemand heeft dit gezien en als enige gevoeld en zo zekerheid gekregen en ieder die hem erover hoorde, geloofde het.

dsc00037

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 54

(c) Ruud Ploegmakers 2017