Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 54

man001Hij was een kennis van de vader van Arima uit de tijd toen ze, tuk op avontuur, door de wereld trokken en nog grote vrienden waren, opdat aldus datgene dat stond te gebeuren zijn niet onverdachte oorsprong in een ver verleden had, toen nog niets bedoeld was en oorzaak en gevolg samenvielen en slechts bedoeld waren om Avalor zich te laten onderscheiden.

Toen hij aankwam ging Aónia’s echtgenoot naar haar toe en sprak tot haar vanwege de kennis die hij over hem had en omdat hij hem hoog achtte:
‘Vrouwe, dit is Avalor, over wie u uw vader al zult hebben horen spreken, want beide achten elkaar hoog. puti001Meer wil ik nu niet over hem zeggen, want zijn perfectie is zo groot dat het beter zou zijn dat u het te weten kwam van iemand, die niet zo intiem met hem verbonden is als ik, zodat u het gelooft. U zou mij aan u verplichten door hem altijd in ere te houden.’

Arima, even mooi als altijd zonder daarop acht te slaan, sprak een nauwelijks hoorbaar ‘ja’ uit en hief na deze woorden als uit welwillendheid haar blik op naar Avalor, en voegde op deze manier haar eigen verlangen toe aan dit verzoek, want ze had al vaak goed over hem horen spreken. En meteen daarna sloeg ze de ogen neer op die bedaarde manier van haar, die haar als speciale gave vergund was. Die bedaardheid, zo wordt verteld, bezat ze alleen al in de manier waarop ze aanwezig was, waarop ze liep. Alles wat ze deed, gebeurde zo zachtjes, dat het leek alsof ze alleen was. Hierom en om de manier, waarop het gebeurde, werd alles precies zoals het gebeurd was, al half in Avalor’s ziel gegrift. Het lijkt erop, dat het zo moest zijn en het was zo.

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 55

(c) Ruud Ploegmakers 2017