Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 55

rose-10De hele verdere avond zorgde Avalor ervoor dat hij op een plek was, vanwaar hij naar haar zou kunnen kijken, maar het lukte hem niet haar nog eens te zien. In deze toestand ging hij naar bed. Maar nadat hij was gaan liggen, speelde de gedachte aan haar steeds door zijn hoofd zodat hij de hele verdere nacht niet kon slapen. Hij was nog niet van zins uit liefde om Arima te geven en tegelijk gaf hij al om haar zonder het te willen. Terwijl hij zo met zichzelf vocht, probeerde hij verschillende malen in te slapen. Tenslotte had hij Arima maar eenmaal gezien en geloofde hij niet dat het beslag dat ze op zijn tijd en gedachten kon leggen, zo groot was dat ze hem de slaap ontnam.

Maar het was anders als hij dacht, want groot was de macht over hem van het slechts één keer opheffen en neerslaan van haar oogleden. Tegen de ochtend sliep hij in. En al dromend leek hij in zichzelf te spreken en vroeg zich af hoe die gedachte hem uit de slaap hield. Hij kon toch onmogelijk van Arima houden; hij was immers in de ban van een andere liefde. En zo was het.rose-23

Aan het hof verbleef in die tijd een jonkvrouw, wie na de dood van haar vader het land, dat zij zou erven, ontfutseld was. Ze was naar het hof gekomen om de hulp van ridders te vragen tegen degenen die haar dit onrecht hadden aangedaan. Avalor bood zijn dienst in het geheim aan, want vanwege de grote eer die de koning hem betuigde, leek het hem van meer eerbied te getuigen dat hij diens vazal was dan dat hij haar in ridderlijke liefde diende. Deze vrouw was mooier onder de mannen dan onder de vrouwen. Ze had een groot gelaat, dat goed bij haar lengte paste; maar ze legde teveel gratie in haar voorkomen. Alles wat ze deed of zei was ervan doortrokken; wie haar zag moest, al kostte het moeite, aan haar genoegens voldoen.

Copyright: Ruud Ploegmakers
Naar hoofdstuk 56

 

(c) Ruud Ploegmakers 2017