Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 61

LA’Art dA’aimer au Moyen Age : "Le Roman de la rose"Hij had gelijk in wat hij dacht, maar niet op de manier, die hij dacht, want daarna zijn er dingen gebeurd, waardoor hij zelfs geen tijd meer te verliezen had. En toen heeft hij zijn fouten ingezien, op het moment dat deze kennis er slechts nog toe kon dienen om hem meer te pijnigen. Maar zo leek het te moeten zijn, want tenslotte heeft hij met allerlei voorwendsels een heel jaar rondgelopen, dag in dag uit, zonder iets te verklaren van wat hij zich voorgenomen had en telkens dacht hij niet, dat het door hem kwam, maar doordat het te laat was. En toen dan het einde van het jaar kwam, legde hij er zich steeds meer op toe verontschuldigingen bij zichzelf alleen te zoeken en onderzocht hij geen andere motieven, zodat hij kon denken, dat de zaak onmogelijk was: zo erg weifelde hij tussen liefde en angst.

Van alles wat men van hem vertelt, is één ding heel wonderlijk: hij wilde haar zozeer, dat hij nooit begrepen heeft, dat hij uit vrees het haar te zeggen, heeft nagelaten het haar te zeggen! Want is het verlangen van verre en oude tijden, zo ook de vrees, vrees voor alles, maar in het bijzonder daarvoor, dat men zijn geliefde ergert. Want daar u de ergernis van degene aan wie u eigenlijk genoegen wilt geven, het meeste vreest, zo blijkt de vrees de eerste stap tussen twee die van elkaar houden, en deze lijkt en is ook groter, omdat ze eerst komt. Maar hij heeft hiervan niets begrepen. Oftewel, hij had Arima zozeer lief, dat alles, wat in zijn liefde was, zich alleen aan hem openbaarde.échecsd’amors

En weet u hoeveel hem de stap van het niet begrijpen naar het begrijpen had kunnen betekenen? Als hij het wel begrepen had, had hij een manier kunnen zoeken om te weten hoe hij van de vrees haar te ergeren, als hij het zou zeggen, af kon komen. Zij had immers hartsvriendinnen, die ook met Avalor bevriend waren, maar dan zou tot groot ongeluk aan de mannen onthuld worden hetgeen de vrouwen onder elkaar deden.

Dit alles heb ik vaak aan mijn vader horen vertellen, die zo in de ban was van de liefde van deze ridder, dat hij zwoer bij zijn riddereed nooit zo’n verregaand geval van verliefdheid gehoord of gezien te hebben. Want hij is gestorven vanwege Arima én omdat hij niet zijn wil aan haar verklaarde. Maar mijn vader vermoedde dat zij het wist, door wat ze deed nadat ze erachter kwam. En het kan zo zijn, of niet. Dat kunt u naderhand zelf bedenken.

Copyright: Ruud Ploegmakers

Naar hoofdstuk 62

(c) Ruud Ploegmakers 2017