Vertalingen uit het Portugees

Hoofdstuk 70

ScheveningenTerwijl hij verder wegreed,
ging het klappen van de riemen teloor.
Gold de droefheid eerst alleen het oog
nu gold hij ook het oor
en sturend met zijn leidsels
reed hij in het water door.
Er klonk een diepe zucht
en van ver zijn stem:
“Waar het water mijn ziel brengt
zal ook mijn lichaam gaan.”
Eenmaal in het water rijdend
zag hij een boot met een touw
aan de oever gemeerd.
De schipper was slapen gegaan.
Pardoes sprong hij erin
en sneed het touw in één houw los.
De stroming en het hoge water
versnelden zijn vaart.
Wat er van hem geworden is
weet niemand meer. Daarvan is geen verslag.
Men kon denken dat hij dood was.
Maar dat wordt niet bevestigd.
Want het lot heeft hem niet ingescheept
met slechts dit voor hem in petto.
Meer doen de wateren van de zee
Dan waarvan men op aan kan.

copyright: Ruud Ploegmakers

Naar Hoofdstuk 71.

(c) Ruud Ploegmakers 2017